Σάββατο 8 Μαΐου 2010

vacaciones ή αλλιώς μια πρόταση για διακοπές

Ως τώρα εκτός από το να αναρτώ εικόνες από τις δημιουργίες μου σας πήγα και δυο ταξιδάκια, ένα στο Πήλιο και ένα στις Ολλανδικές αντίλλες. Θα μου πείτε τώρα τη σχέση έχουν αυτά τα δύο μέρη μεταξύ τους, καμία παρά μόνο ότι είναι μέρη που είδα, μου άρεσαν και είπα να σας ρίξω την ιδέα για κανένα ταξιδάκι.Σήμερα σκέφτηκα να σας πάω λίγο στα μέρη μου, στην Χαλκιδική. Η καταγωγή μου είναι από ένα μικρό χωριό στους πρόποδες του Χολομώντα αλλά το καλοκαίρι μετακινούμαστε οικογενειακώς στο δεύτερο πόδι και συγκεκριμένα στην ακτή Κοβιού ή Κουβιού.



  Βρίσκεται κοντά στη Νικήτη και πριν από το Μαρμαρά, δεν είναι πολύ γνωστή ακτή γιατί ως το 1980 η πρόσβαση δεν ήταν εύκολη, ίσως γι΄αυτό και είναι μια από τις ομορφότερες παραλίες της Χαλκιδικής και ελπίζω να μείνει έτσι και στο μέλλον. Κάποια στιγμή αυτός ο μικρός παράδεισος έχασε την ηρεμία του αφού κάποιοι είχαν την ιδέα να ανοίξουν ένα beach bar που πρόσφερε ό,τι νομίζει ότι χρειάζεται ο νεοέλληνας: ξαπλώστρα, σουβλάκι και να ακουμπάει με την φτέρνα του τον διπλανό του. Και έτσι αντί για τον παφλασμό των κυμάτων άκουγες τον ενοχλητικό θόρυβο των βενζινοκίνητων και αντί για τη μυρωδιά του πεύκου ντουμάνιαζες στον καπνό από τα κοψίδια. Τα αποτσίγαρα κάνανε βουνό και οι ίδιοι που τα πετούσαν, οι ίδιοι δυσανασχετούσαν την επόμενη μέρα όταν τα ξανάβρισκαν. Αφού κόψανε και μερικά πεύκα για να κάνουν πάρκινγκ συμειδητοποίησαν ότι η παραλία ήταν μικρή για να τους αποφέρει κέρδη και μας άφησαν ξανά στην ησυχία μας...

Η περιοχή έχει μικρές οικογενειακές τουριστικές μονάδες που σε γενικές γραμμές σέβονται και την φύση και τον επισκέπτη. Μια τέτοια μικρή επιχείρηση έχουμε και εμείς και κάθε καλοκαίρι γνωρίζουμε πολύ κόσμο και με αρκετούς γίναμε φίλοι. Τα βράδια οργανωνουμε συμφαγίες βάζοντας από λίγα πράγματα ο καθένας και συζητάμε μέχρι αργά. Τα περισσότερα τα λέει ο μπαμπάς μου που είναι πρώτος στα ανέκδοτα και με ειδικότητα ψείστη.
Ούτε εγώ ούτε κανείς δικός μου είχαμε σκοπό να ασχοληθούμε με τον τουρισμό αλλά τελικά προέκυψε και κάθε χρόνο διαπιστώνω ότι ο τουρισμός πλήττεται, ο κόσμος μειώνεται και οι περισσότερες οικογένειες προτιμάν να έρχονται για ένα μπάνιο και να επιστρέφουν σπίτια τους.


Η Χαλκιδική όπως και άλλα μέρη στην Ελλάδα γνώρισε μεγάλη και ξαφνική τουριστική ανάπτυξη, δεν το διαχειρίστηκαν όλοι όμως σωστά όλο αυτό. Άνοδος των τιμών, πρόχειρες κατασκευές, αγενής συμπεριφορά, αλλαζονεία, έλλειψη καθαριότητας ήταν κάποια στοιχεία που δυσφήμισαν το μέρος. Μπήκε πάλι η λογική του εύκολου κέρδους. Ωστόσο η νεώτερη γενιά ξενοδοχουπαλλήλων και ιδιοκτητών, άτομα νέα με σχετικές σπουδές και όρεξη αποκατέστησαν την άσχημη εικόνα.


Τα φορολογικά μέτρα, η οικονομική λιτότητα και ο φόβος που μας έχει κατακλύσει έχουν κάνει κάποιους να σκέφτονται αν θα πάνε διακοπές φέτος.  Καθένας όμως δικαιούται διακοπές και το αν θα περάσεις καλά δεν σχετίζεται με το πόσα θα ξοδέψεις ή αν θα πάρεις το μεγαλύερο ψάρι στην ταβέρνα ή αν θα πας στο λουξ δωμάτιο. Το κάμπινγκ είναι τέλειο, το μαγείρεμα στην κουζίνα ενός ενοικιαζομένου δωματίου έχει την πλάκα του και το να περπατάς στην παραλία το ηλιοβασίλεμα είναι πιο όμορφο από το να τα πίνεις σε μία καφετέρια.

Αν έρθετε θα περάσετε όμορφα αυτό είναι το μόνο σίγουρο...








Πέμπτη 6 Μαΐου 2010

http://www.vatzola.com/

Τετάρτη 5 Μαΐου 2010

wedding invitations









                                               
Μέσα τυλίγεται η πρόσκληση σε ριζόχαρτο.

Τετάρτη 21 Απριλίου 2010

τα πινακάκια








Δευτέρα 19 Απριλίου 2010

τα πουγκάκια









Προσκλητήριο τετράδιο

Σάββατο 27 Μαρτίου 2010

more pinturas





Τρίτη 23 Μαρτίου 2010

πουγκιά βάφτισης







Σάββατο 20 Μαρτίου 2010

Στους Blogοφίλους (α΄)

Όταν μπήκα στη διαδικασία να φτιάξω ένα blog δεν ήξερα καλά καλά τα βασικά τεχνικά βήματα ούτε καν το λόγο που ήθελα να κάνω μια σελίδα με τις δραστηριότητες, τις δημιουργίες και τις σκέψεις μου, να τις παρουσιάζω και να τις εκθέτω. Στην πορεία κατάλαβα ότι ήταν ένας τρόπος να επικοινωνώ και να ανταλλάσσω ιδέες αλλά και να εμπνέομαι.
Όλο αυτό το διάστημα που είχα την άδεια ανατροφής, μια και αυτή συνέπεσε με έναν βαρύ χειμώνα και μια ακόμη πιο βαριά φημολογία για την επικίνδυνη γρίπη, ένιωσα ότι αποκόπηκα κοινωνικά και πολλές στιγμές έχοντας στην αγκαλιά το παιδάκι μου είχα ελεύθερο μόνο το ένα χέρι και αφού δεν μπορούσα να το αξιοποιήσω για να ζωγραφίζω ή να κατασκευάζω ή να μαγειρεύω χτυπούσα τα πλήκτρα του υπολογιστή και έβλεπα σε όλα τα όμορφα blogs ζωγραφιές και ιδιαίτερες δημιουργίες και πρωτότυπα φαγητά και έτσι λίγο ήταν σα να παίρνω και εγώ μέρος σε όλα αυτά τα όμορφα και δημιουργικά πράγματα.
Στη συνέχεια όταν άρχισα λίγο να εξασφαλίζω λίγο χρόνο για τον εαυτό μου ζωγράφιζα παιδικούς πίνακες και έτσι ξεκίνησε η ιδέα για το ninos para siempre που ακόμη είναι σε αρχικό στάδιο με την ελπίδα να ολοκληρωθεί και με μακρινό όνειρο να ανοίξω με τους φίλους μου ένα μαγαζί που θα έχει χειροποίητα αντικείμενα.



Στους Blogοφίλους ( β΄)

Συχνά πέφτω σε τέτοια μαγαζιά και τα καμαρώνω, μάλιστα πριν λίγες μέρες που ήμουν στην Καβάλα, τυχαία βρέθηκα σε ένα πολύ όμορφο μαγαζάκι με το όνομα Βελόνα και Κλωστή, αν ποτέ βρεθείτε σε αυτή την πόλη να πάτε να το επισκεφθείτε, είναι μέσα στη στοά και η ιδιοκτήτρια, μια γλυκύτατη κοπέλα φτιάχνει και ζωγραφίζει μόνη της πολλά από τα αντικείμενα που πουλάει και τα υπόλοιπα τα παίρνει από ανθρώπους που συνεργάζεται και είναι όλα πολύ όμορφα και χειροποίητα.
Όλο αυτό το διάστημα που μπαινοβγαίνω στα blogs βλέπω ανθρώπους με διάθεση να αποτυπώνουν την αισθητική τους στα καθημερινά τους αντικείμενα, να ανακυκλώνουν και να μην πετάνε και να δημιουργούν χωρίς να σπαταλούν. Όλοι αυτοί οι Blogoφίλοι αποτελείτε για εμένα πηγή έμπνευσης και συντροφιά στις τόσες ώρες που πρέπει να αφιερώσει μια μαμά στο νέο μέλος της οικογένειας της και να καταλάβει και τις δικές του ανάγκες και να μην προδώσει τελείως και τις δικές της. Σε όλο αυτό το σφυροκόπημα για την οικονομική κρίση υπάρχει λύση και αγχολυτική και οικονομική, η δημιουργία. Και αν τα τελευταία χρόνια μάθαμε και εμείς και τα παιδιά να αναζητούμε την ευτυχία στην κατανάλωση ίσως μπορεί να βγει και κάτι καλό από όλη αυτή την αναστάτωση και τη δυσπραγία, να προσπαθούμε να κάνουμε πράγματα οι ίδιοι και να μοιραζόμαστε το δημιουργικό μας χρόνο και τις ιδέες μας με τους φίλους μας και τους δικούς μας, πόσο πιο διασκεδαστική και πιο ουσιαστική θα γίνει η ημέρα μας!
Όταν ήμασταν μικρές με την αδερφή μου φτιάχναμε τις κούκλες και τα ρούχα τους, δημιουργούσαμε το σκηνικό των παιχνιδιών μας και κάναμε πικ-νικ στο ποτάμι και στα κτήματα πίσω από το σπίτι μας, φτιάχναμε το πρωινό μας και δεν το αγοράζαμε από το κυλικείο του σχολείου και με τους φίλους μας ανταλλάσσαμε δώρα που κάναμε οι ίδιοι. Δεν ξέρω αν είμαι ρομαντική αλλά νομίζω ότι γι΄αυτούς τους λόγους θυμάμαι τα παιδικά μου χρόνια πιο όμορφα από ότι οι μαθητές μου που περιμένουν το νέο μοντέλο κινητού που θα πάρουν ως δώρο το Πάσχα για να χαρούν...

Τρίτη 2 Μαρτίου 2010

Click to play this Smilebox greeting: creations
Create your own greeting - Powered by Smilebox
This greeting card made with Smilebox

Τετάρτη 17 Φεβρουαρίου 2010

Άκαιρο αλλά χαλαρωτικό...



Είναι οι καβουρότρυπες στην Χαλκιδική.
Πάντως μια βόλτα στην θάλασσα είναι το ίδιο όμορφη και τον χειμώνα.

Σάββατο 13 Φεβρουαρίου 2010

παλιά και νέα σχέδια








Τετάρτη 10 Φεβρουαρίου 2010

Για μέλλουσες νυφούλες

http://www.weddingdresscreator.com/wedding-dress-creator.php

Δευτέρα 8 Φεβρουαρίου 2010

παιδικές ζωγραφιές

ο κόσμος των παιδιών είναι ο μαγικός κόσμος που όλοι ψάχνουμε!