Ε, να μην παίξω και εγώ λιγάκι?

Νάντια ευχαριστώ για την πρόσκληση και για τα καλά σου λόγια. Τι όμορφα που γράφεις για όσα αγαπάς; Ας δοκιμάσω και εγω να τα αναφέρω όχι τόσο ποιητικά αλλά η αλήθεια είναι όσα πολύ αγαπώ.

1. Τα παιδάκια μου, αυτό που έχω και αυτό που περιμένω.
2. Το Νίκο.
3. Την αδερφή μου που την έχω σαν παιδάκι μου.
4. Τους γονείς μου.
5. Τη γιαγιά μου που είναι 92.
6. Τη θεία μου που έχει 10 χρόνια που έφυγε από κοντά μας.
7. Τους φίλους μου.
8. Όλους τους παλιους μου έρωτες πλατωνικούς και μη.
9. Την φύση που είναι η ζωή.
10. Την αισθητική που είναι η ομορφιά της ζωής.

Και προσκαλώ όλους όσους θέλουν από τους μπλογκοφίλους να κάνουν το ίδιο θα τους αρέσει, τα παιχνίδια είναι για όλους.
 Νάντια ευχαριστώ και πάλι.

για τρία αδερφάκια στην Άρτα...

ένα ταξίδι ακόμη...

  Ανάμεσα από τα πινακάκια μου, τους σελιδοδείκτες και ό,τι προκύψει μου αρέσει κατά καιρούς να σας δίνω ιδέες για ταξίδια. Αυτή την φορά προορισμός το νότιο Πήλιο και τα χωριά Μηλίνα, Χόρτο και Λαύκος. Αφού περπατήσετε το Βόλο και επισκεφτείτε τα παραδοσιακά τσιπουράδικα για λίγο μεζέ και τσίπουρο που θα σας ανοίξουν την όρεξη, παίρνετε το δρόμο για Τρίκερι. Σε μία ώρα φτάνετε Χόρτο, μικρό γραφικό χωριό με ένα θεατράκι μέσα στο δάσος και ωραία παραλία. Πιο δίπλα συναντάτε τη Μηλίνα με τα πολλά ενοικιαζόμενα και τις ψαροταβέρνες. Η βόλτα στην παραλία το σούρουπο είναι μαγευτική αφού απέναντι φαίνονται τα μικρά νησάκια του Παγασητικού, ο Αλατάς και η Πρασούδα. Υπάρχει κάμπινγκ και ωραία μαγαζάκια για ψώνια. Μας φιλοξένησε ο ξενώνας της Μάγδας, δείγμα παραδοσιακού Πηλιωρείτικου σπιτιού που η ιδιοκτήτρια ως καλλιτέχνης το έχει διαμορφώσει ονειρικά. Αγοράσαμε παραδοσιακά γλυκά από ένα μαγαζί κοντά στη σκάλα της Μηλίνας, φτιαγμένα από την ιδιοκτήτρια και ανηφορίσαμε για φαγητό και βόλτα στα στενά του Λαύκου όπου δροσιστήκαμε κάτω από τα Πλατάνια και χαζέψαμε την φοβερή θέα.

Στις ακτές μπορείτε να μαζέψετε καταπληκτικές πέτρες για πολλές δημιουργίες, να κάτι που έκανα:

Δώρο σελιδοδείκτες

Στην Κατερίνη υπάρχει ένα αξιόλογο βιβλιοπωλείο, η ιδιοκτήτρια του, η κυρία Αλέκα, μια γλυκυτατη κυρία διοργάνωσε με το καλλιτεχνικό εργαστήρι της μία γιορτή για τα μικρά παιδιά με θέμα το Μικρό Πρίγκιπα και μου ζήτησε να ετοιμάσω για τα παιδάκια σελιδοδείκτες με αυτό το θέμα και έτσι είπα να μοιραστώ μαζί σας τη διαδικασία και να σας δώσω ιδέες για όμορφα δώρα...

Παίρνουμε ένα κομμάτι μουσαμά από το βιβλιοπωλείο, πωλείται με το μέτρο.

κόβουμε το μουσαμά σε λωρίδες

τον βάφουμε και κάνουμε το σχέδιο που θέλουμε

τα αστεράκια από ελαφρύ πηλό γίνονται με τη βοήθεια του ήλιου...

μπορείτε να βάλετε χαντρούλες ή ό,τι άλλο θέλετε.

στο τέλος κάνουμε μια τρυπούλα στη μέση και κρεμάμε τα αστεράκια

με όποιες κορδέλες θέλουμε...

Δυστυχώς ξέχασα να τους φωτογραφήσω τελειωμένους από τη λαχτάρα μου να τους πάω μόλις τελείωσαν.

Ελπίζω τα παιδάκια να τους ευχαριστήθηκαν!

θα προσθέσω φωτογραφίες από άλλους σελιδοδείκτες μου μια άλλη φορά, αφού είναι η νέα μου δημιουργική ενασχόληση.

Σαλιάρα

Χάθηκα λίγο από τον μπλοκοχώρο λόγω ενός κολικού στα νεφρά που με ταλαιπώρησε αφάνταστα. Δεν ήξερα ποτέ ότι είναι τόσο επώδυνο. Το άκουγα αλλά το έζησα και η ίδια και μου φαίνεται ότι με όλη τη διαδικασία της γέννας δεν πόνεσα τόσο. Σε όλα αυτά  προσθέστε και την ταλαιπωρία της επίσκεψης σε δημόσιο νοσοκομείο και τα λόγια είναι περιττά. Βέβαια μόλις σηκώθηκα ξέχασα τον πόνο και άρχισα να σκαλίζω τις μπογιές μου.
  Μια ωραία ιδέα είναι οι προσωπικές σαλιάρες είτε για δώρο είτε για το παιδάκι σας. Τα χρώματα είναι αυτά για το ύφασμα, υπάρχει η δυσκολία βέβαια να γίνουν στη σαλιάρα που είναι απορροφητική αλλά κάτι βγαίνει. Την ιδέα την πρωτοείδα σε μια κοπέλα στο facebook, λέγεται Spykou και αν θέλετε να δείτε τη δουλειά της αλλά και άλλων δημιουργών ανάμεσα τους και τη δική μου η διεύθυνση είναι :
http://www.flickr.com/photos/lacerta

Τελοσπάντων να και η δική μου πρώτη απόπειρα και επειδή υπάρχουν και πρακτικοί λόγοι γιατί οι σαλιάρες λερώνονται και δύσκολα φεύγουν τα φρούτα κάνετε μια ωραία ζωγραφιά και δεν φαίνονται όσα έχουν στύψει και δεν φεύγουν στο πλύσιμο...

τα γενέθλια της Κατερίνας

the never land

τα καδράκια της Δέσποινας που η μαμά της τη φωνάζει Ίνα.

καδράκι με ανάγλυφες λεπτομέρειες

κουτί για προσκλητήρια και για κάθε είδους αναμνήσεις...

η πριγκίπισσα και ο βατραχούλης

προσκλητήρια-invitations

η διεύθυνση μας στο facebook

http://www.facebook.com/#!/pages/ninos-para-siempre/173216306337?ref=ts

μπλουζίτσα για το μωράκι μου.

Έτσι έχεις τα αποτυπώματα του παιδιού σου φορεμένα πάνω σου...

μπλουζίτσες

vacaciones ή αλλιώς μια πρόταση για διακοπές

Ως τώρα εκτός από το να αναρτώ εικόνες από τις δημιουργίες μου σας πήγα και δυο ταξιδάκια, ένα στο Πήλιο και ένα στις Ολλανδικές αντίλλες. Θα μου πείτε τώρα τη σχέση έχουν αυτά τα δύο μέρη μεταξύ τους, καμία παρά μόνο ότι είναι μέρη που είδα, μου άρεσαν και είπα να σας ρίξω την ιδέα για κανένα ταξιδάκι.Σήμερα σκέφτηκα να σας πάω λίγο στα μέρη μου, στην Χαλκιδική. Η καταγωγή μου είναι από ένα μικρό χωριό στους πρόποδες του Χολομώντα αλλά το καλοκαίρι μετακινούμαστε οικογενειακώς στο δεύτερο πόδι και συγκεκριμένα στην ακτή Κοβιού ή Κουβιού.

  Βρίσκεται κοντά στη Νικήτη και πριν από το Μαρμαρά, δεν είναι πολύ γνωστή ακτή γιατί ως το 1980 η πρόσβαση δεν ήταν εύκολη, ίσως γι΄αυτό και είναι μια από τις ομορφότερες παραλίες της Χαλκιδικής και ελπίζω να μείνει έτσι και στο μέλλον. Κάποια στιγμή αυτός ο μικρός παράδεισος έχασε την ηρεμία του αφού κάποιοι είχαν την ιδέα να ανοίξουν ένα beach bar που πρόσφερε ό,τι νομίζει ότι χρειάζεται ο νεοέλληνας: ξαπλώστρα, σουβλάκι και να ακουμπάει με την φτέρνα του τον διπλανό του. Και έτσι αντί για τον παφλασμό των κυμάτων άκουγες τον ενοχλητικό θόρυβο των βενζινοκίνητων και αντί για τη μυρωδιά του πεύκου ντουμάνιαζες στον καπνό από τα κοψίδια. Τα αποτσίγαρα κάνανε βουνό και οι ίδιοι που τα πετούσαν, οι ίδιοι δυσανασχετούσαν την επόμενη μέρα όταν τα ξανάβρισκαν. Αφού κόψανε και μερικά πεύκα για να κάνουν πάρκινγκ συμειδητοποίησαν ότι η παραλία ήταν μικρή για να τους αποφέρει κέρδη και μας άφησαν ξανά στην ησυχία μας...

Η περιοχή έχει μικρές οικογενειακές τουριστικές μονάδες που σε γενικές γραμμές σέβονται και την φύση και τον επισκέπτη. Μια τέτοια μικρή επιχείρηση έχουμε και εμείς και κάθε καλοκαίρι γνωρίζουμε πολύ κόσμο και με αρκετούς γίναμε φίλοι. Τα βράδια οργανωνουμε συμφαγίες βάζοντας από λίγα πράγματα ο καθένας και συζητάμε μέχρι αργά. Τα περισσότερα τα λέει ο μπαμπάς μου που είναι πρώτος στα ανέκδοτα και με ειδικότητα ψείστη.

Ούτε εγώ ούτε κανείς δικός μου είχαμε σκοπό να ασχοληθούμε με τον τουρισμό αλλά τελικά προέκυψε και κάθε χρόνο διαπιστώνω ότι ο τουρισμός πλήττεται, ο κόσμος μειώνεται και οι περισσότερες οικογένειες προτιμάν να έρχονται για ένα μπάνιο και να επιστρέφουν σπίτια τους.

Η Χαλκιδική όπως και άλλα μέρη στην Ελλάδα γνώρισε μεγάλη και ξαφνική τουριστική ανάπτυξη, δεν το διαχειρίστηκαν όλοι όμως σωστά όλο αυτό. Άνοδος των τιμών, πρόχειρες κατασκευές, αγενής συμπεριφορά, αλλαζονεία, έλλειψη καθαριότητας ήταν κάποια στοιχεία που δυσφήμισαν το μέρος. Μπήκε πάλι η λογική του εύκολου κέρδους. Ωστόσο η νεώτερη γενιά ξενοδοχουπαλλήλων και ιδιοκτητών, άτομα νέα με σχετικές σπουδές και όρεξη αποκατέστησαν την άσχημη εικόνα.

Τα φορολογικά μέτρα, η οικονομική λιτότητα και ο φόβος που μας έχει κατακλύσει έχουν κάνει κάποιους να σκέφτονται αν θα πάνε διακοπές φέτος.  Καθένας όμως δικαιούται διακοπές και το αν θα περάσεις καλά δεν σχετίζεται με το πόσα θα ξοδέψεις ή αν θα πάρεις το μεγαλύερο ψάρι στην ταβέρνα ή αν θα πας στο λουξ δωμάτιο. Το κάμπινγκ είναι τέλειο, το μαγείρεμα στην κουζίνα ενός ενοικιαζομένου δωματίου έχει την πλάκα του και το να περπατάς στην παραλία το ηλιοβασίλεμα είναι πιο όμορφο από το να τα πίνεις σε μία καφετέρια.

Αν έρθετε θα περάσετε όμορφα αυτό είναι το μόνο σίγουρο...

http://www.vatzola.com/